مدتی است که بحث حجاب و عفاف و در کنار آن معضل بی حجابی، محور توجهات عده‌ای از فعالین فرهنگی در سطح کشور شده است. در این میان هر کس با توجه به مبانی فکری و اندیشه‌ای خود و نیز نوع نسبتی که با فرهنگ برقرار میکند به ارائه راه‌حل برای گسترش حجاب میپردازد. اما این نوشتار و در ادامه در چند یادداشت دیگر سعی دارد تا از زاویه‌ای دیگر به این پدیده نگاه بپردازد. فعالین دغدغه‌مند حوزه فرهنگ برای گسترش حجاب و عفاف راهکارهای سلبی و ایجابی و گاها متضادی داده‌اند که نتیجتا نهادهای مسئول در این زمینه باید با بررسی آنها نهایتا از آنها استفاده ببرند. اما چیزی که در این میان بیشتر مورد غفلت قرار گرفته است و در این نوشتار سعی شده است که به آن پرداخته شود، علت‌هایی است که باعث شد در جامعه انقلابی و مذهبی کشور مفاسد اجتماعی رخنه کند. شناخت این علت از آن جهت اهمیت میابد که با کنترل آنها میتوان از گسترش فساد اجتماعی در کشور جلوگیری کرد و به مقابله با آن پرداخت و مطمئنا از بین بردن این علل مقدم بر راهکارهای ایجابی و سلبی برای گسترش حجاب و عفاف است.

امر به معروف و نهی از منکر:
باید گفت که این فریضه برخاسته از حس مسئولیت پذیری اجتماعی انسان مسلمان است، مهمترین تکه از پازل دین جهت ترویج معروفات و گسترش فرهنگ دینداری و در مقابل کاهش منکرات و مفاسد اجتماعی است. و تا زمانی که این واجب توسط دینداران رعایت میشود مفاسد، جامعه را از هم نخواهند پاشاند  در مقابل شاهد نفوذ روز افزون فرهنگ مذهبی و مکتبی در کشور خواهیم بود. اما وای از زمانی که این واجب، متسحب و یا گاهی تحجر و خشکه مقدس بازی شمرده شود. و به این بهانه‌ها جامعه این عمل واجب را ترک گوید. آنجاست که میتوان در انتظار آنچه مولای متقیان، علی(ع) مفرماید باشیم که:(اگر امر به معروف ونهی از منکر ترک شود، اشرار بر مردم تسلط می یابند؛ بنحوی که فریادها بی اثر می شود.)
در پست هایی که در ادامه می آید به صداوسیما و نقش سازمان های مختلف دولتی و ... در این زمینه اشاره خواهم کرد.

»»بعدنوشت:بخوانید:حجاب‌بازي‌ در جامعه ما! /درباره‌ی بازگشت دوباره‌ی حجاب به رسانه‌ها/چماق بنیادگرایی بر سر «حجاب»
و نیز بخوانید:حرف بزنید، بگویید، یک کلمه هم بیشتر نمی خواهد. لازم نیست سخنرانی بکنید، کسی که می بینید خلافی را مرتکب می شود، دروغی را، غیبتی را، تهمتی را، کینه ورزی نسبت به برادر مومن را، بی اعتنایی به محرمات دین را، بی اعتنایی به مقدسات را، اهانت به پذیرفته های ایمانی را، پوشش نامناسب را، هر کدام از این کارها را کسی انجام داد یک کلمه - لازم نیست با خشم باشد - یک کلمه ی آسان بگویید:  "این کار شما خلاف است نکنید" شما بگویید، دیگری بگوید، ریشه ی گناه در جامعه می خشکد...
ره بر /آبان 70