عَلَم سنگین است، زمین نخوریم
چندی پیش ایمیلی به دستم رسید که قسمتی از پیام رهبری به پانزدهمین نشست سراسری جنبش عدالتخواه دانشجویی را در بر داشت. این باعث شد که برای چندمین بار سراغ این پیام بروم و آن را چند بار بخوانم. بیایید یکبار دیگر پیام را بخوانیم:
بسم الله الرحمن الرحيم
جوانان عزيز
پرچم عدالتخواهی را همواره پيامبران الهی و پيروان راستين آنان بر دوش كشيدهاند.
امروز و هميشه مجاهدت در زير اين پرچم، صادقانهترين نشانهی پيروی از رسولان الهی است. آنچه در كنار همهی الزامات اين حركت، ضروری و حياتی است آن است كه اوّلاً مراقبت شود كسانی با انگيزههای ديگر، اين شعار حق را ابزار نكنند؛ و ثانياً به نام عدالتطلبی، حركتی غير منصفانه از سر جهل يا غفلت انجام نگيرد.
صبر و بصيرت را برای شما و ديگر تشكلهای عزيز دانشجوئی از خداوند متعال مسألت میكنم.
سيد علی خامنهای
22 مرداد 1387
گاهی اوقات برخی تذکرها و تلنگرها باعث میشود قابها و قالبهایی که به مرور بر دورت چیده شده است، بشکند و انسان از پنجرهای نو یا نگاهی عمیقتر به مواردی که تا به حال بر جلوی چشم آدمی بوده است نگاه کند. و این تلنگر از این نوع بود... آنجایی که در ایمیل نوشته شده بود:" پرچم عدالت خواهی را انبیا و اولیا برداشته اند. معلوم است که این پرچم سنگین است بر دوش من و امثال من. فقط خدا کند بر زمینش نکوبیم"
با خود مرور میکردم... نوح علیهالسلام، ابراهیم خلیل الله،موسی کلیمالله، مسیح روحالله، محمد رسول الله... چه میگویم خدایا... راه سرخ علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام تا مهدی روحی لتراب مقدمه الفداء، ناجی مستضعفان جهان... خدایا این علم علمداران راستینی چون عباس میخواهد. زینب میخواهد.عمار میخواهد.ابوذر میخواهد و سمیه میخواهد. عقل سرخ و عشق و سینه سوخته میخواهد.
خدایا صبر و استقامت در میدان مبارزه و جهاد معنی میدهد. میدانی که وسعتش تاریخ و جهان را در برمیگیرد. میدانی که خط سرخش در طول تاریخ نشان دهنده رشادت شیرمردان و شیرزنانی است که علم مبارزه بر دوش کشیدهاند. خدایا... و یعنی ما با این جسمهایی که از تنپروری فربه و روحهایی که از نفسپرستی نحیف شدهاند توانایی آن را داریم که تکلیف خود را در این میدان به انجام رسانیم؟!
خدایا تو خود در طول قرنها در نبرد تاریخی جنود حق و باطل، مستضعفان و مستکبران، پابرهنگان و مرفهان بیدرد حامی این پرچم بودهای. شاید نباید از به زمین افتادن علم بترسیم؛ باید از این بترسیم که خود در مقابل سیل حملات ملحدان و کافران و منافقان و ملتقطان و متحجران از جای کنده شویم.
بعد نوشت:
نخستین و آخرین نظر نسبت به برادران پایدار و رزمنده ما این است كه به شكل پیگیر و خستگىناپذیر به پیكار خویش ادامه دهند، چه آنكه زندگى یعنى عقیده و مبارزه در راه آن اِنّ الحیاةَ عقیدةٌ وَ جَهادٌ
صحيفه امام، ج2، ص: 200
بخوانید: درسی از کوه؛ روش رهبران انقلابی ما
این عکس برایم خیلی حرف دارد خیلی!...