دوباره علی دست بلند کرد که به دانشجوی پولی نپرداختید و البته توضیح داد که این کار شما فروض مدرک دانشگاههای معتبر به پولدارها است. وزیر برآشفت که خیر. اسم این کار را نگذارید فروش مدرک. و توضیح داد که برخی دانشگاهها مازاد ظرفیت خود را که از طریق کنکور تکمیل نمیشود را طبق یک قانون بر مبنای نفر آخر قبولی جذب میکنند و در مقابل هزینه آن را دریافت میکنند .

و من و علی انگشت به دهان که مگر این کار با مدرک فروشی چه فرقی دارد؟! نشد ادامه بدهیم. و پس از چند پرسش و پاسخ دیگر جلسه پایان یافت. در حاشیه هم نتوانستیم با وزیر ادامه بحث را مطرح کنیم. من آقای متکان را دیدم. از ایشان بابت همین دانشجوی پولی پرسیدم. اول میخواست زود تو صحبتم بیاید که گفتم یک لحظه صبر کنید! سوالم را مطرح کردم. با این مضمون که آیا در طرح دانشجوی پولی فرد فقیر و بی پول با فرد پولدار یکسان است یا خیر؟ و نیز از عدالت و محور بودن مستضعفین و ... برایش گفتم.

قبول نکرد. میگفت اگر ما این امکان را برای پولدار فراهم نکنیم که بیاید پول بدهد و درسش را بخواند میرود خارج.باز برایش از عدالت حرف زدم این که باید مستضعفین و فقرا محور باشند و یا حداقل وقتی استعداد یکسانی با یک پولدار دارند موقعیت یکسانی را بتوانند کسب کنند. حرفش این بود که این کار(گرفتن دانشجوی پولی) عدالت است. بحث که بالا گرفت گفت که مطمئنم که کتاب عدل شهید مطهری را نخوانده ای؟ و گفتم که اولا خوانده ام. دوما این بحث شما داخلش نیست. سوما طبق بحثهای آقا باید مستضعفین محور باشند. خواستم قاموس عدالت را از کیفم بیرون بیاورم که منصرف شدم و گفتم یک سوال دارم. گفتم که خب کسی که پول دارد میرود پول میدهد و از طریق دانشجوی پولی وارد دانشگاه میشود، کسی که پول ندارد چه کند؟

گفت کسی که پول ندارد خب درس بخواند و در دانشگاه قبول شود(!!!) گفتم خب کسی که پول دارد هم برود درس بخواند و از طریق کنکور در دانشگاه قبول شود. این را که گفتم ناگهان برآشفت و با عصبانیت گفت که تو برای من سفسطه میکنی؟! تو میخواهی سفسطه کنی؟ و رفت سوار ماشین شد و رفت....