در انتخابات، رأی‌دادن غیر قبیله‌گرایانه و ارزشی از جمله وظایفی است که خارج کردن ذهن از دسته‌بندی‌های رایج سیاسی از مقدمات آن می‌باشد. از مقدمات دیگر این بحث محور شدن معیارها و شاخص‌ها می‌باشد. و نمود عینی آن در ارجح دانستن ویژگی‌های فردی کاندیدا و انطباقش با معیارها بر لیست حاوی اسامی است. که البته کار سخت‌تری نسبت به رأی دادن به یک لیست ساندوچی آماده است.

اما در این چند روز مانده به انتخابات و با توجه به فضای شعارزده‌ی دانشجویان و برخی نخبگان به نظر معیار تخصص برای تصدی جایگاه مجلس به کنار رفته است!

تخصصی برای حضور در یک کمیسون و نقش‌آفرینی فعال و انقلابی در آن و نیز نقش بزرگتری برای رسالت‌های یک مجلسِ کارآمد نظیر قانون‌گذاری و نظارت.

و ظاهرا به جای این مباحث که ضامن تشکیل یک مجلس مطلوب و کارا است مباحث دست چندم دیگری نظیر .... و .... آن هم با روشی که شرحش رفت، معیار شده است.

ترس این است که این مباحث که صرفا رسانه‌ها آنها را داغ کرده‌اند بدون نگاه به الزامات یک انقلابی واقعی که همان تخصص بر عهده گرفتن مسئولیت است زمینه‌ای شوند، برای یک انتخاب احساسی!